Hemelvaartdag was, volgens de oud geleerden, ook al een inhaaldag en wel voor onze Jezus.
Jezus, wat een dag!
Inhalen omdat afgelopen zondag het feest was verregend tegen wederom onze Antilliaanse vrienden?! Om het vriendschappelijk te houden hebben we ze zelfs 2 x gebak gegeven en nog was het voor ene R. Molly (wat is dat toch met die naam in Breukelen?) niet genoeg om een beetje respijt met ons aller opvlieger de weledelgestrengelde heer MA Baars te hebben.
Kijk Michiel heeft de laatste tijd wat veel aan zijn hoofd en kan daardoor weleens de tel kwijt raken; kan iedereen eens een keertje gebeuren maar bij Michiel heeft dat een permanent karakter. Als je het weet is er mee te leven. Zoniet dhr Molly die bij de allereerste vergissing van Michiel (ok, de man stond 40-0 voor maar Michiel callde verkeerd: 0-40) volledig uit z'n kale dak ging. Uiteindelijk werd er afgesproken dat er hardop geteld ging worden maar dat was 6 banen verderop ook letterlijk te volgen en dus een beetje storend. Hierdoor werd Michiel letterlijk overdonderd en verloor ie met de staart tussen de benen.
Wat het begrip uitgestelde woede betekent hebben we meegekregen...
Goed, om een lang verhaal kort te houden; Michiel verloor dus helaas zijn single.
En wij allemaal niet, dus.
Dan nog 2 dubbels en de eerste was voor de oude rotten Hoetmer/v Baalen zelfs tegen dezelfde Molly geen enkel probleem en werd die match op de kerstok bijgeschreven maar...
op de baan ernaast speelde Raging Bull Baars die sinds zijn verloren single een rode waas voor de ogen had en het niet kon weerstaan om Dhr Molly ook in zijn dubbelspel te betrekken.
Al het goede werd hem toegeworpen; verwensingen, rackets, noem maar op, het hele scenario kwam voorbij.
Gelukkig trok de rode waas op tijd op en wist het duo Baars/de Ruijter uiteindelijk toch de partij zonder kleerscheuren naar zich toe te trekken. Enerverend!
N
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten