De laatste loodjes

Erop of eronder was het deze laatste prachtig warme zondag van de competitie.
Waterwijk uit Almere kwam op bezoek en wij waren van plan hen met een 6-0 nederlaag linea recta naar de polder terug te sturen; opzouten!
Hoe anders pakte het uit en hoe groot was de deceptie toen de aap uit de mouw kwam!
Ok stel je de volgende situatie voor:
Het is fantastisch mooi weer en de temperatuur loopt op tot zomerse waarden, wij mogen pas om 13.00 uur de baan op en dat betekent op het heetst van de dag.
Jan Willem, onze topman is een 6-je en moet dus de eerste single spelen: om 13.00 uur de baan op.
Fluitend komt ie 5 - 2 voor te staan in de eerste set....en dan gaat het mis..... bevangen door de hitte bungelt ie aan een zijden draadje aan de wedstrijd en wordt het uiteindelijk een tie-break. We hebben het nog steeds over de eerste set....uiteindelijk verliest ie deze set met een eindstand van de tie-break van 16 - 18! Ze hadden beter gewoon kunnen doorspelen tot 2 games verschil want dit was haast een complete extra set erbij!!!
Gebroken na deze slopende eerste set weet J W van geen opgeven en vecht ie zich nog terug in de tweede set tot de eindstand 5 - 7. Helaas, maar moedig ten onder gegaan aan de elementen voegt J W zich onder zijn teammaten die hem troostend in hun midden opnemen.
Wrang als je weet wat er allemaal HAD kunnen gebeuren....
De rest van de singles en dubbles vliegen als zoete broodjes onze pockets in en de eindstand van 5 - 1 is in no-time een feit.
En dan wordt er gepoogd om te bellen met Amstelland want zij spelen op dat moment tegen onze concurrent. Uiteraard heeft dhr Chow een Koreaans toestel die geen deuntjes speelt als ie overgaat maar beurskoersen uitspuwt; hij neemt dus niet op.
Gelukkig zijn de mannen van Ouderkerk zelf ook benieuwd en bellen naar onze club.
Onder het genot van een biertje in de zon sta ik hen te woord en mijn mond valt open als er gemeld wordt dat ze maar met 4 - 2 hebben gewonnen..........
Dat betekent dat ALS wij met 6 -0 hadden gewonnen, we gelijk hadden gestaan met Ouderkerk aan de Amstel en dan hadden we voor een vol stadion een beslissingswedstrijd mogen spelen op Roland Garros.... of draaf ik nu door?
Helaas heeft het niet zo mogen zijn, achteraf kijk je een koe in zijn kont en as is verbrande turf.
We zijn verdient 2e geworden en in de rally's hebben wij altijd voor gestaan!
Volgend jaar lekker weer ballen, we hebben er dan wat 6-jes in single of dubble bij en dan gaat het zeker lukken!
Nu nog de afsluitende BBQ bij Leo op het eiland, de statistieken doornemen en de MVP van dit jaar verkiezen (de Meest Verliezende Player, toch?) en de toernooitjes en straks de clubkampioenschappen om onderling de strijd nog eens aan te binden.
Ik vond het weer waanzinnig leuk, tot volgend jaar!!!!
Niels

Ten hemel schreiend

Hemelvaartdag was, volgens de oud geleerden, ook al een inhaaldag en wel voor onze Jezus.
Jezus, wat een dag!
Inhalen omdat afgelopen zondag het feest was verregend tegen wederom onze Antilliaanse vrienden?! Om het vriendschappelijk te houden hebben we ze zelfs 2 x gebak gegeven en nog was het voor ene R. Molly (wat is dat toch met die naam in Breukelen?) niet genoeg om een beetje respijt met ons aller opvlieger de weledelgestrengelde heer MA Baars te hebben.
Kijk Michiel heeft de laatste tijd wat veel aan zijn hoofd en kan daardoor weleens de tel kwijt raken; kan iedereen eens een keertje gebeuren maar bij Michiel heeft dat een permanent karakter. Als je het weet is er mee te leven. Zoniet dhr Molly die bij de allereerste vergissing van Michiel (ok, de man stond 40-0 voor maar Michiel callde verkeerd: 0-40) volledig uit z'n kale dak ging. Uiteindelijk werd er afgesproken dat er hardop geteld ging worden maar dat was 6 banen verderop ook letterlijk te volgen en dus een beetje storend. Hierdoor werd Michiel letterlijk overdonderd en verloor ie met de staart tussen de benen.
Wat het begrip uitgestelde woede betekent hebben we meegekregen...
Goed, om een lang verhaal kort te houden; Michiel verloor dus helaas zijn single.
En wij allemaal niet, dus.
Dan nog 2 dubbels en de eerste was voor de oude rotten Hoetmer/v Baalen zelfs tegen dezelfde Molly geen enkel probleem en werd die match op de kerstok bijgeschreven maar...
op de baan ernaast speelde Raging Bull Baars die sinds zijn verloren single een rode waas voor de ogen had en het niet kon weerstaan om Dhr Molly ook in zijn dubbelspel te betrekken.
Al het goede werd hem toegeworpen; verwensingen, rackets, noem maar op, het hele scenario kwam voorbij.
Gelukkig trok de rode waas op tijd op en wist het duo Baars/de Ruijter uiteindelijk toch de partij zonder kleerscheuren naar zich toe te trekken. Enerverend!
N

Uitstel van executie?

Afgelopen zondag was een zondag om snel te vergeten. Alle pogingen van de teamleden om er iets gezelligs van te maken werden direkt door de aanblik van de banen te niet gedaan: één troosteloze natte bende waarbij alleen banen 8 en 9 veilig waren voor kinderen zonder zwemdiploma maar wel mét bandjes.
Niels had nog kunnen afdwingen bij zijn vrouw om een boterkoek te bakken ('s morgens om 7.00 uur sharp) maar als je dan niet direkt een hete bak koffie erbij krijgt (DE KANTINE ZAT DICHT!!!) ligt het alsnog zeer zwaar op de maag. Logisch dus dat onze tegenstanders direkt afdropen met de staart tussen de benen om as donderdag op Hemelvaartdag de wedstrijd in te halen. Als we echt goed gezind zijn én de kantine is wél open, kunnen ze werderom genieten van een stuk taart op voorwaarde dat ze dan wel alle punten in Breukelen achter laten, toch?
N.

Nu al een Kampioenswedstrijd?

Dat er wat op het spel stond was afgelopen Zondag in de auto onderweg naar Ouderkerk a/d Amstel al te merken. Het kon wel eens de belangrijkste wedstrijd van deze competitie worden;
Reeds in de auto werd de volgorde van singels en dubbels bepaald:

1. Jan Willem
2. Michiel
3. Leo
4. Niels
5. Jan Willem & Michiel
6. Leo & Niels

We kwamen met een gelijke stand van 2-2 uit de singels:

Michiel had werkelijk alles mee: de wind, zijn snelheid, de zon en zelfs zijn volharding echter de baan was óf 5 cm te kort óf 5 cm te smal. Hij heeft het nog nagemeten.....

Leo was vergeten het Toscaanse zand uit zijn tennisschoenen te halen en daardoor telkens één klein stapje te laat waardoor hij roemloos ten onder ging.

Jan Willem en Niels waren mentaal hard genoeg om zich niet te laten intimideren en trokken de winst naar zich toe; het zou dus in de dubbels beslist worden.

Dat er iets op het spel stond daar kwamen de tegenstanders ook snel achter en lieten niets aan het toeval over. De beide dubbels werden gelijktijdig op baan 1 en 2 neergezet zodat er geen voordeel was te behalen uit enige voorkennis over de uitslag van één van de wedstrijden.

Jan Willem, gehandicapt vanwege het gemis van zijn vaste dubbelpartner Ben, moest nu de tactiek in staccato termen overbrengen op Michiel die hier zo van gefrustreerd raakte dat de concentratie niet kon worden vastegehouden en de mannen geveegd werden: 3-2 voor O a/d A!!

De gelijktijdig te spelen dubbel van Leo & Niels verliep gelukkig voorspoediger.

Leo kon zich in dit geval aan de sterke onverstoorbare rug van Niels optrekken om niet in het drijfzand weg te zakken en de resultaten waren snel op het scorebord te vinden. De geur van de overwinnig met de bijbehorende 100% score waren voor Niels motivatie genoeg om zich als een waardig playing Captain te manifesteren en de stand naar 3-3 te tillen.

En heeft ie dat dan voornamelijk voor zichzelf gedaan? Nee natuurlijk niet; Het feit dat Rob de Koning (ex-teamlid), Ben van Baalen (teamlid maar vandaag in moederdagvermomming) en Joost Visser (helaas geblesseerd teamlid) de moeite hebben genomen op deze moederdag in Ouderkerk langs te komen om ons team te supporteren geeft zoveel goede impulsen dat we in ieder geval nog uitzicht houden op de kans op het Kampioenschap.

Het verschil blijft 1 puntje op de nr 1 maar de kapers zijn op de kust: nr 3 Amstelland waar we as zondag tegen spelen staat maar 4 punten op ons achter en je moet er niet aan denken dat je daar bijv.met 5-1 van zou verliezen!?

Ik ben er in ieder geval wel klaar voor: Laat maar komen dat Antilliaanse Avontuur! Ik ga se sien hoor!

N.

Amersfoort op een regenachtige vroege zondagochtend

De 4e wedstrijd van het sterrenteam met kampioensaspiraties zou al vroeg in het teken staan van "strijd". Allereerst waren WIJ reeds klaar voor de strijd om 8.30 uur 's ochtends in Amersfoort, terwijl er maar één tegenstander in de verre omtrek te vinden was.

Alleen dat feit gaf ons al aanleiding genoeg om verbeten ten strijde te trekken maar, .... als je dan uiteindelijk om 9.15 uur op vier klote kunstgrasbanen tegelijkertijd aan de bak mag heb je alle ingrediënten in huis voor spektakel op de baan. Allez, roken mag dan niet op de baan maar met name Michiel en Erik (Kroon, onze invaller red.) liepen het vuur uit de schoenen om in smeulende 3-setters de winst naar zich toe te trekken. Zoals gewoonlijk hadden Ben en Niels geen enkele reden om meer slaap uit de ogen te wrijven dan nodig was om met simpele setstanden hun tegenstanders te declasseren.
Af en toe moet je het heft in eigen hand nemen en zoals het voor Niels verstandig was om zelf te tellen omdat zijn tegenstander zo stotterde dat het al game was vóórdat ie nul - vijftien kon zeggen, had Ben al snel door dat zijn tegenstander geen backhand had. De enige strijd waar de heren van Nieuwland wel partij gaven was de 7e wedstrijd in de kantine; met fijne hapjes die ze zelf hadden meegenomen (goed idee voor onze LTV?) en voldoende spoelwerk voor de kelen werd het alsnog een zonnige dag nadat ie zo druilerig was begonnen. Dat ze aan gescheiden afval inzamelen doen in Amersfoort bleek wel op hun mannentoilet zoals bijgaande foto kan bevestigen?!

Uiteraard is het een schande onvermeld te laten dat ons momenteel geblesseerde lid JOOST zich 's ochtends heel vroeg uit de klamme lappen had ontwikkeld om des morgens 7.45 uur bij Ma Baars op de stoep te staan. Zonder zijn support en waar nodig choaching had we de 6 - 0 overwinning niet gehaald.
Laterrrrrrr,
Niels